Dipsiz karanlık bir uçurum sensizlik itiliyorum
parçalanıyor kılıçtan keskin kayalarda etlerim
sonsuz bir acıya doğru endişeyle düşüyorum
pervasız gözlerine dermansız bakıyor gözlerim
etme yar beni sensiz etme hal bilmem yol bilmem
gitme yar beni dumansız fersiz alevlere teslim etme
etme yar beni bensiz etme var bilmem yok bilmem
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta