Zaman var
Giydiğimiz...
Mevsimli bir elbise.
Etlerden başka
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




her dem sorgulatacak sözler
kemiklere elbise yok giydirilecek.... yüzlere giydirilen maskelerden geriye birşey kalmadıki bedenler istifade etsin..
gidilen yol bizim değildir, gidemediğimize gelmeden daha
saygıyla Üstadım..
Düşlerden yoksun, bir yoksulun fakiri olmak için filizlenir gözyaşlarıyla duada.
Bırak, uykuları hiç adın olmasın ruhumda.
İnsanın kendine körlüğünü, kainata huzur veren melodilerin verdiği derin huzura hoşgeldin diyor bir sabah daldaki kuş.
Sen ey acıların tatlı anası.
Sanki ölümün enginliğinden doğan sevecen bir duasın.
Sar bütün yaraları.
Olmadı diye sızlandığın duaya, gün gelir olmadı diye şükredersin.
Yüreğinize sağlık enderin sevgi ve muhabbetlerimle hoşça bakınız zatınıza efendim
Gidemediğin yol,
Yol değildir...
"Ne insanlar gördüm üstünde elbise yok,
Ne elbiseler gördüm içinde insan yok!"
Tebrikler Ahmet Bey.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta