Saniyeler yağmur, günlerim seldi,
Suyun gücü arttı, zaman deldi,
Yitirdiğim bir dost! Aklıma geldi,
-Gönül yolu kesen tam bir eşkıya,
-Meşrebi uşşak’ı, adı Etkiya,
Cıngıl cıngıl bağırırdı durmadan,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



