Haftalık ders programı çizdim kendime
Hayat Bilgisi ile başladı sabahları
Türkçe ile devam etti
Araya bir ders eklemek istedim
Adını koyamadım bir derste sen ol istedim
Matematik ekledim sonrasına
Bir muammaydı hayatım
İçine seni çekmek istemedim
Gülen yüzünde tebessümün kaybolmasını istemedim
Seni çok seviyordum seni seviyorum diyemedim
Elmanın yarısıydın bir yarısı da ben
Hayat değil
Yarınlar beni böyle ezgin kılan
Benim yaşamım tercih benim,ama
Mutsuzluğuma sendin sebep olan
Sanma ki tiyatronun perdesi kapandı
Ne garip dünya ki
Viran olmuş her yer
Duygular yangın yeri
Çölleşmiş bütün umutlar
Kurumuş göz yaşları
Bildiklerim yetmiyor artık
Unutmak ne mümkün seni
Yalnız koymayı kabullenmek ne mümkün
Yaktığın sevda ateşini söndürmek
Sensiz bir ömrü düşünmek ne mümkün
Olsa olsa kaçışlar olur bu diyarda
Elimden tutmanızı istiyorum şimdi
Düştüğüm çamurdan çekip kaldırmanızı
Kirli ellerimden ellerinizi kirletmenizi istiyorum
Burnunuzu kötü kokumdan kaçırmadan
Sevemeyeceğiniz görüntüme
Son kez katlanmanızı istiyorum
Karanlıkta bir şimşek aydınlığı
Boşlukta yankılanan bir ses
Kalpte bir anlık sızı
Fırat’tan bir tas su sana küskünlük
Yer yüzünde okyanus
Susma
Yalanda olsa
Bir şeyler söyle bana
Kış soğuğunda donmuşsa sevgiler
Güller solmuşsa
Kardelenler açar yurdumun bozkırında
Öyle düştün ki hatırıma
Bir şeyler kımıldadı örttüğüm yerde
Düşler sokağında sıcak meltem oluverdin
Okşadın benliğimi, sendin yine içimde beliren
Bir ömür hiç sırtımı dönmeden
Şereflice yaşamak isterdim seninle
Ellerini hiç bırakmadan
Gözlerinde aynı sevgiyi yıllarca yaşamak
Hasretliklerin yaktığı yürekte
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!