Babaannem derdi ki:
"Elden ayaktan düşmeden ölmek önemli değil kızım
gözden, gönülden düşmeden ölmeli...
Yaşa baş mı soruyorsun?
Her zaman kopmaz ki inceldiği yerden...
İnsan eteğindeki (dökemediği) taşlarla da
yaşamayı bilmeli..."
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta