Evvelden hastalanmaz taş gibi dolaşırdık,
Ne dert var ne sıkıntı, olsa dahi aşardık…
İlaç mı kullanırdık babaannemden bilirdim,
Tam doksan yaşındaydı sıkıntı dinlemezdim…
Şimdi hastalıklıyız, her yer hastane dolmuş,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Sağlık ile ilgili tespit ve önermelere katılıyorum. Yalnız et, tek başına sorumlu tutulmamalıdır. Etin çeşidi ve pişirilme şekli de çok önemlidir. Kutluyorum şiirinizi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta