Kireç akıtır duvarlar gözlerinden.
Koltuklar,henüz soğumamış cesetler olur.
Halılar, bıçak sırtı..
Telefon, eli kanlı bir zanlı.
Radyo,siyanür içirmek ister her gece.
Kalemler,birleşir ok olur atılır üzerime.
Yastıklar,beni boğmak için seferber.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Tasvir yeteneğine bir kez daha hayran kaldım... Eşyalar ne de güzel şekillendirilmiş, vurucu kelimelerle.. Harikasın arkadaşım, sevgilerimle..
Tam puan yine hakkıyla...
Sanki herkes, herşey sana karşıymış gibi. Üzerine üzerine gelirler. Dur dersin, hem durmazlar,hem duymazlar. Kutlarım.
Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta