Tükenmez yolculukların üstüne kazınmış adım esvedi
Anne kucağından koparılmış, karanlığın eşiğinde bir yavru
Aşina olmadığı kadar yılgın, içindeki köze bir o kadar dargın
Anne diyorum sadece iki heceden mi ibaret
Alemi doğurmuşken, yürek sızısında bir ömür esaret
Gözlerinde daha doğurmadığı bir sancı,
Yabancısı olmadığı bir bakış, ölümün kıskacı
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta