sessiz ihtirasında yaranın
esvabında sensizliğin
büyüyor ten ve gülüş
o sarılmaz kuytularında karanlığın
sapsız bir çekiç
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




o sarılmaz kuytularında karanlığın // sarılmayan ama bizi çepe çevre saran karanlık...mı ..bu bahsettiğin karanlık..öyleyse dostumdan bahsediyorsun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta