Estağfurullah dedim, elime aldım, bıraktım,
Bıraktım ki sükûnet, en derin yaramı sarsın.
Ben ki tüm hikâyeleri kalbime sakladım,
Varsın beni, zamanın tozu toprağı alsın.
Ne bir kelam beklerim, ne de bir haykırış sesi,
Gözümde ne yaş kaldı, ne de bir heves yeli.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta