Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
sen, umutsuz olma ey vatanım
bilinmedik yerde kefensiz yatanım
bir can verirsem, bin alırım
arsız mağribe fişek yetişti!
Yine de umutsuz olmamak, yavrumuza Hakkı aşılamak gerek ki; sözleri doğru, özleri doğru, yüzleri nurlu olsun!
Allâh râzı olsun çok teşekkür ederim değerli hocam.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta