Beni esrik görüp de
sanmayın ki
gece gündüz içiyorum
gökyüzünün mavisiyle
yeryüzünün yeşilinden
özlemime kumaş biçiyorum
kuşlarla kelebeklerle arılarla
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hep öyle idi bizim bu öğretmenimiz
ramazan topoğlu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta