İcat benim, mucit benem;
Eşref-i mahlûkatım, ben.
Secde bende, sacid benem;
Eşref-i mahlûkatım, ben.
Elest-ü bezminden beri
Söz vermişim, dönmem geri.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kaleminizi kutluyorum.
Ahmet AYAZ
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta