İnsan eşref-i mahlûkat, Yaradan böyle buyurmuş.
Ara bulursun Canan’ı, dünya sevdaları boşmuş.
Hakikat nuruyla dolsun iç ve dış bütün cihanın.
Sırrı arayan mahiler, O’nun deryasında bulmuş.
Bir beladır ki nefsimiz, fenalarla dolu yükü.
Azmedip etle tırnakla; sökerek atmalı kökü.
Canan’a olan âşkınla, cihanı sarsın hicranın.
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta