Ruhumu saran bir kurt bana haykırıyordu karanlığın içinde yalnızlık bekliyordu birşeyler söylüyordu anlamaya çalıştım kulak verdim derinden sabah oldu diyordu gecelerin öyküsü dilindeki şarkımı yağan yağmurmu yoksa gökyüzü isyandamı ayrılık bitmeyecek bilirim geri gelmez kaf dağına sürgüne yolladım ben aşkımı
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta