Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Teşekkürler
Teşekkürler Filiz Hanım. Ben de sizin şiirlerinizi çok seviyorum
Ruh hep ikizini arar kalp hep titrediği çırpınışın çığlığını susuz kaldığı göğün yansıyışında...
Teşekkürler Filiz Hanım. Ben de sizin şiirlerinizi çok seviyorum
Teşekkürler
unutulmuş bir şüphenin yetimiyim
hangi göğe dillendirsem susuzluğumu?
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta