Dağılır perde-i şeb, rûy-i zemin nura erer,
Her seher vakti gönül, bin bir hayâle girer.
Kuşlar tesbih ederken o adsız sükûneti,
Toprak duyar içinden gelen o derin hikmeti.
Ateşten bir kadehtir şimdi şu kızıl ufuk,
Yıkanır ruh-u melûl, kalmaz bir nebze soluk.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta