Ayaqlarım hara gedir,heç özüm de bilmirim ki,
Hicrin qara nişanını ağ alnımdan silmirim ki.
Görürsen ki yaşayıram,sensiz hele ölmürüm ki,
Üz dönderib benden yolun uzaqlara salan eşqim.
Ne ben çıxdım bu döyüşden,ne de ki sen qalib oldun,
Seçdin başqa bir gözeli,özgesine talib oldun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ne ben çıxdım bu döyüşden,ne de ki sen qalib oldun,
Seçdin başqa bir gözeli,özgesine talib oldun.
Ezel bele deyildin heç,indi niye zalim oldun,
Xatiresi kölge kimi xeyalımda qalan eşqim.
Hoş bir serzenişti diline yüreğine sağlık severek okudum haz aldım kaleminiz daim olsun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta