Yalnızlığın paslı tadını gevelerken,
Konuşup durur kırmızı çiçekli eteğiyle Esmeralda.
Sorarım yalnızlığın tadını halden bilmez karıncalara,
Sararım tütünümü kara şiirler yazdığım beyaz çarşaflara.
Sonra ve daha sonra ve daima…
Yüzün düşer aklıma,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta