Tam da aynaya bakıp törpüleme zamanı , tıpkı bayağılaşmıs düzende, balçık soyuna tabii kimliklerin körpe hisleriyle yargılandığı gibi..
Bir nefes kadar kabuğuna çekilmiş, bir pınar kadar tedariksiz ve bir bebek gibi vebalsiz silüetlerin tekmilsiz yargılandığı gibi...
Neyse ki ben biraz irticayi davranmak zorunda kalıyorum , çünkü kahrolası insanlık duygusu, ezelden gelen ihtişamlı ve destansı yaygaraları ; üç öğün yemek gibi hatta Pavlov'un Köpeği gibi hep bir deney şeklinde önümüze sunmakla mükellef.
Zira farkedilirse zalimliğin merhamet boyutu bugüne değin büyüyen kara lekeleri kendi benliğimizle temizlemiş oluruz
Ne diyordum; aynaya bakma zamanı,galiba, aynalarda sadece yansımalarla meşgul...
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta