Sabah uyandım ve evi dağınık gördüm...
Tıpkı kalbim ve ruhum gibi darmadağınıktı.
Bir şarkı çaldım,şarkı bile acı çekiyordu,
Bir kadın ruhunu kaybetmişti,
Tıpkı benim gibi o'da dağınıktı...
Akşam oldu ve sokağa çıktım,
Hafiften yağmur yağıyordu.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta