Enine boyunaydı esmer, sanki aydı.
-Dûr û dırêj bu qemer, wekiheyvê
Bıyıkları gür, kaşları bil ki yaydı.
-Sımbêliwigêş, bırûvêwibızaniwekkevan bu
Kalbimi ansızın çalan bilirim oydu.
-Dılêmınjınişkaewêkidızi ez dızanımew bu
Esmer çok sevdi kadınını, öldü onun için…
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta