Siyah saçlar çökmüş üstüne şehrin
Uyuyor köhne çatılı evler.
Uyuyor sıcak kucaklarda çocuklar,
Yüzerek sevgi okyanusunda derin derin.
İşçilerin kasları dingin,
Uyuyor dev fabrikalar.
Bekçilerin dudaklarındaki,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Hiç bitmesini istemediğiniz uzun kış gecelerine giydirilmiş ustalık isteyen şiirlerden sanki..alıp kendi tenhalarında çarpıştıran belki de.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta