Seni uçurumlardan alıkoyarken
Üstüme yığdın şehrin ışıklarını
Çaldın karanlıkları uzaklara kaçtın.
Yar koynunda taze bir ceset gibi
Uykusunda, aksini düşlemekti korkunun
Ve hayatın ellerine nasırlar savurması,
Bir kitap yargılanmasıydı yâda
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta