Gece olur karanlığa dalarsın,
Bir esmer gül belirir ardında bakarsın.
Esmer gülle sohbete dalarsın,
Esmer güldür yaşam kaynağın.
Denizin dalgaları çıkarır sesler,
Ben duyarım ismini heceler
Esmer olmak yakışmamıştı kimseye böyle
Savururken saçlarını böyle güneşe.
Günaydın yerinedir esmer gül sabahleyin,
Bu gönül esmer sever neylesin
Sabahında hüzünlensede yüreğim,
Akşamında sanadır dönüşlerim.
Sabah gülüşlerimi kaybettim nerdesin?
Söyle bana şimdi neyleyim
Banane diyorsun kendince
Ben sensiz nasıl güleyim?
Turgay Kurtuluş
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Duygu yüklü şiirinizi
begeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta