Esme be rüzgar esme!
Üşüyorum görmüyor musun?
ne diye esiyorsun hâla içime, kurudu bütün yapraklarım, kırıldı kolum kanadım, daha ne diye esiyorsun içime.
uzaklardan getirdiğin bir koku mu var sanki içime sindirdiğin.
esme artık ey deli rüzgar, bense kendi kendime bir köşede tükenmek üzereyim ne diye esiyorsun içime, uzaklardan getirdiğin bir koku mu var esme.
tükeniyorum kendimce kendi hâlimde kimseye yok bir zararım nede bir faydam, ne kimseye verecek umutlarım nede kimseye aşık olacak bir kalbim var ne diye esiyorsun hâla esme.
Esme be ey sonsuzluklara kavuşan deli rüzgar, dursun dünya dönmesin, bütün kuruyan yapraklar kendi ağaçlarının gölgesinde çürüsün.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta