Ah! Yine sen ve yine ben
Kaldık mı başbaşa yeniden
Sen benim tek yoldaşım
Yaldızlı göğünde ay ışığım
Gün gibi aydınlık gece'm
Örtüm, sığınağım, nedimem
Bana diyorsun kendini görmeden
Bendeki karanlık vehimden
Sende yok sanma sen
İki susuz etmeyiz bir pınar
Aglasak belki gözyaşımız tuzsuz akar...
Ne takvim ne saat!
Hepsi önemsiz hakikat!
Hep aynı yerde uyurum,
Uyanmaya kalmamışken takat!
Renk bilmem
Yeşilim son baharda dökülmüş
Bölündüm sekize dokuza belki ona
Hangisiyim ben, hangi his benim
Kime sevdalıyım kime bu kinim
Ölsem şimdi şuracıkta
Bilmeyeceğim ölen kim
Biz bilmemnereliyiz.
Memleketimiz de ruhumuzda giz...
Düğüm üstüne düğüm
Dalga dalga deniz
Biz dünyanın zorunlu misafirleriyiz
Yazmak ne mühim şey.
Görülmemiş bir kimse,
duyulmamış bir ses,
koklanmamış bir hava,
dokunulmamış ten,
çalınmamış bir müzik,
Durmanın yasak olduğu bir yolda, Durmuşum.
Neredesin bilmeden...
Sanki uyumuşum.
Bir adam geçiyor senin boylarında.
Bir diğerinin yürüyüşündeki hava...
İnsan sevdiğine dost olamayacaksa;
Olmasın, hiç olmasın.
Güldüğünde içten ya da boğulduğunda yasa,
Sevdiğinin hâliyle dolmayacaksa
Sevdiğini sanmasın...
Şimdi bu boş, eşyaları taşınmış eve
Hatıralarımı yerleştiriyorum.
Mutluluklarım güneş gören yere
Gözyaşlarım kuytu köşeye...
Dertlerimi asıyorum çamaşır iplerine
Hayallerim duvardaki çivilere...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!