ESMA ŞAHAN HAYATI
Şairin Hayatı İle İlgili Bir Bilgi Girilmemiş
Eserleri
YÜZÜNDEKİ HÜZÜN NİYE
Bir tablo çiz ellerini batırıp ay ışığına
Vurula vurula yakamozlar düşsün gülüşlerine
Bekleme geceyi ay hep yerinde
Görmek kafi penceren varsa elinde
Nasırını silmeden kalemsi ellerinin
Doruğunu temizlede çık dağın üstüne
Vurgun gibi ay ışığının dibinde
Ellerini bula bula çiz yüreğime
Sanma bulduğun silüet terk etmeyecek
Gidecek,geçecek hepsi bitecek
Bir kaf dağı kalacak yeryüzünde
Yüzündeki hüzün niye
Son, son sadece mavinin geceye bulanmasıdır.
Yüreğin çakıl taşlarından uzak
Bu geçişler bu gidişler hep geçecek
Güneş var önümüzde
Toparlan hayal avına çıkıyoruz...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!