Hissiyatlar kâfiydi,sözlerim manidar
Gurbet ve hasret gibiydi, yüreğimdeki sivri har,
Derdimdeki sır, kelâmımda aşikar
Ayan olan nasıl görünmez bu çağda ey niğar...?
Bâtınımdaki muhasebe zahirime itibar
Yüreğimi bir katliamın infilâkına sürükleyen sen mıydın ey kavi,..
Beni yokluğunla sınayan.. ,hançersiz, tüfeksiz şavaşan..
Silahım olmadan gözlerine tutsak eden sen miydin ey kavi?
Beni dirayetsiz bırakan, kalbimin dirayetsiz bilinmezliğine oyuk açan..
Deşilen yaramı kanatan sen miydin?
Yoksa kanamayımı durduran ,gönlümün boşluk terazisini kederle dolduran..
Can fani iken eylemiş hükmü karar,
Ta ezelden böyleymiş felek ,niğar
Yok tecelli hak Teala hükmünde
En ulvi teselli haktan gelince..
Görünmez tecelli haktan teselli ,
Bir sözün yolcusuyum ezanın kervanında
Tek dayanağım bir kelamdır,hakikat kuyusunda
Dava dedik biz bu Yola vermişler yoldaşı
Yoldaşım cefa imiş bu hüdanın kararı..
Yüce hakkın divanında, yazılmıştır fermanım
Sen kendine hayıflan ey nisyan beşer!
Bir çocuğun ruhu semadan geçer,
Arşın sahibiyle münakaşa edenler,
Müjdeler gazzeliyi sevinçli keder..
Halin beter olmuş İslam davasında,
Hayali bıraktırdı umutsuzluk
Kalbimi ezip, deşmiş kusursuzluk
Herkes beyaz sayfalara satırlar yazarken
Kara sayfalara bürünmüştü onsuzluk
Umudum tükeniyordu gül bahçende
Kınanmayansın iki cihanda
Muhafaza et nefsini dostla
Gül'e aldanma kökü harda
Heyhat unutma!
Son kitap son kudsiyet iken âlada
Cühela, esfel,bi seref olan ne bile bu fani meydanda
Kainat aşikar gele izzetle sururda
Şahsi çamurunda paşa imiş hınzırda
Aşk sermayeme fısıldayan âhsın
Zatınlâ gönlüme surur eden fermânsın
Ey İlâh-i kelimetullah sen ne muntazam yârsın
Lütfünla şu acize şeref katan nizâmsın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!