Gün geçtikçe..
Yaralarımız kanayıp derinleştikçe..
Bizde eskiyoruz sevgiler gibi..
Aynaya her baktığımızda,
Bir tek göz bebeklerimizi aynı buluyoruz...
Büyüyoruz..
Büyüdükçe kaybediyoruz sevinçlerimizi..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta