Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Şiirin temel dokusunda ağlamak isteyip ağlayamamak var.. İşte insan budur.. yaşadığı anın değerini anlar.. Gönül ister ki, yaşamaya değsin her şey gerçek olsun.. doldur be meyhanecei.. doldur şu kadehimi, yeniden dolsun.. Ben doluyum.. kadehim dolu.. yaşamak buysa kahrolurum bağlıyken elleri kolu.. +10
Başarı dileklerimle kutluyorum. Çok güzel bir şiir..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta