İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Şiirin temel dokusunda ağlamak isteyip ağlayamamak var.. İşte insan budur.. yaşadığı anın değerini anlar.. Gönül ister ki, yaşamaya değsin her şey gerçek olsun.. doldur be meyhanecei.. doldur şu kadehimi, yeniden dolsun.. Ben doluyum.. kadehim dolu.. yaşamak buysa kahrolurum bağlıyken elleri kolu.. +10
Başarı dileklerimle kutluyorum. Çok güzel bir şiir..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta