kaşların acılar çizer gök mavisi eşkiyam
vurulursun el kapılarında
rüzgar okşar baharı gözlerinde
yağmur olur her akşamın
bulut ağırlığı çeker seni seni gülüşün içinde
gün doğuşuyla gelir ellerin yürek kapısına
gözlerinde yaşayan yaş kirpik gibi yalnız
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta