Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Islak kaldırımlar ıssız sokaklar
Tanıdık geliyor bütün acılar
Duymaktan bıktığım masum yalanlar
Gücüme gitmiyor eskisi kadar
kutluyorum yazan güzel yüreği..
namık cem
insanoğlu zamanla acılara karşı bağımlılık kazanıyor
ve aciz insanlar zamanla herşeye katlanmayı becerebiliyor
belki böyle olması gerekli yoksa halimiz ne olurdu
eskisi kadar üzülmemeniz dileklerimle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta