Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Islak kaldırımlar ıssız sokaklar
Tanıdık geliyor bütün acılar
Duymaktan bıktığım masum yalanlar
Gücüme gitmiyor eskisi kadar
kutluyorum yazan güzel yüreği..
namık cem
insanoğlu zamanla acılara karşı bağımlılık kazanıyor
ve aciz insanlar zamanla herşeye katlanmayı becerebiliyor
belki böyle olması gerekli yoksa halimiz ne olurdu
eskisi kadar üzülmemeniz dileklerimle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta