Eskisi kadar aramıyorum artık seni.
Çıkıp gelir mi diye bir umudum kalmadı.
Hatta düşünüyorum da,
son zamanlarda kimse seni bana sormadı.
Belki de bu yüzden hiçbir şey artık eskisi gibi olmadı.
Eskisi kadar beklemiyorum artık seni.
Çay demini alınca içiyor,
gömleklerimi kendim seçiyor,
karşıdan karşıya bile yalnız geçiyorum.
Ektiğim aşk tohumları filizlendi.
Kısmet bu ya, hasret biçiyorum.
Eskisi kadar suçlamıyorum artık seni.
Bazen aşamadığımız yollara,
denizlere, dağlara,
bazen de kadere kızıyorum.
Hiç hırsımı alamazsam,
oturup bir şiir yazıyorum.
Eskisi kadar hissetmiyorum artık seni.
Türkülerdeki Mihriban değilsin.
Artık ne ben Mecnun,
ne de sen Leyla gibisin.
Sokakta kimseyi benzetmiyorum mesela sana.
Çünkü artık herkes gibisin...
Eskisi kadar düşünmüyorum artık seni.
Menemeni düşünüyorum mesela;
soğanlı mı, soğansız mı?
Cebimdeki parayı sayıyorum bazen.
Sonra hesap yapıyorum;
nereye harcadım diye.
Düşünecek bir şeyler çıkıyor işte...
Bu aralar midem dönüyor,
başım bulanıyor,
moralim de bazen ağrıyor.
Hayalimdeki kırıklar arada batıyor.
Tansiyonumu düşürdüm geçenlerde,
Nerededir bulamıyorum.
Eskisi kadar korkutmuyorsun artık beni.
Çok günah işledim.
Çok kişi koydum yerine.
Çok kişinin nefesi değdi nefesime.
Bazen kahve içtiğim insanlar,
bazen ise seçtiğim fincanlar değişti.
Aklımda kalanlar olsa da,
kalbimde kimse kalmadı.
O yüzdendir ki,
hiçbir şey artık eskisi gibi olmadı...
Kayıt Tarihi : 2.07.2026 22:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.



