Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Eskişehir'i güzelliği ile geçmişi ile tarihi ile prensesleri ve birçok güzelliği ile dile getiren ve bu şiiri kaleme alan üstadı yürekten gönülden kutluyorum yüreğinize sağlık efendim+10
Çok sevdıgım gezerkende begendıgım ESKİŞEHİR ne güzel dile gelmış çok güzel anlatım rehber gibi gönlünüze sağlık Nazır bey selamlarımı gönderiyorum
Eskişehir... Üç yıl görev yaptığım. Gençliğimin en olgun çağlarını geçirdiğim, Porsuk Nehri, Yunus Emre' si Ilıcalarıyla anılarıma nakış nakış işlenen güzel şehir.Şimdilerde bir yeni gelin edasıyla karşılıyor gelenleri yeni çehresiyle...
Kutluyorum belgesel niteliğindeki değerli şiirinizi ve sizi Sn. Nazır Hocam... Nicelerine. Esenlikle...
'İngilizler Kurtuluş Savaşında
Gerilediler! İşgalci Yunan’da
İnönü’ye geldiğine pişman da
Büyük Taarruzla İl, Eskişehir’dir.'
Yine güzel bir şehrimiz. Yine güzel bir bilgilendirme. Yine unutulmasın diye altı kalınca çizilmiş vefa duygusu. Ne diyeyim öğretmenim kaleminiz daim olsun. Böyle giderse bütün illerimizi kapsayan bir destan yazacaksınız. Allah size güç ve kuvvet versin. Biz de okuyalım bu güzellikleri.
Bugünki durağım ESKİŞEHİRDİ. Bir uçtan bir uca gezdim sayenizde. Bu vatan için canla başla çalışanlara saygı ile anarak.
Teşekkür ediyorum. Aydın 'dan kucak dolusu selam ile. SAYGIMLA..
Bir şehir usta kalem ile işte böylesi güzellikte anlatılır tanıtılır. tarihsel ve goğasal güzelliği şiiri okurken yaşamak hoştu. tam puan + antoloji diyor selamlıyorum sizi ve güzel şiirinizi.++
Mekan şiirlerini çok ustaca aktarıyor sayın şair,kutluyor,saygılar sunuyorum...
Tarihi ve turistik yönleriyle şahlanmış Eskişehir bu güzel şiirinizde. Kutluyorum Nazir Bey, hoşça kalın.
Okuyucuyu,Eskisehirle ilgili tarih sayfalarinda,gönüllü,severek gezecekleri,ayni andada sehrimiz hakkinda cok degerli bilgiler sunan,üstadimizin o kendine has uslubuyla kaleme aldigi basarili bir calisma olmus,kendisini cani gönülden kutluyor,sevgi ve selamlarimi iletiyorum.
Yüreğinize sağlık bu şiiriniz Eskişehir ile anlatımınızda anlam dolu bu mısralarınız harika Eskişehirle ilgili şiirinizi okumanın hazzını tattım yürek coşkunuzu ve usta kaleminizi candan tebrik ediyorum başarılarınızın devamını diliyorum.Saygı ve sevgilerimle.+.+10
Çok kıymetli saygı değer Nazır hocam.
Ülkemizin bütününün geçmişine, kültürüne tarihçesine hakim engin ilminizi saygıyla ve ayakta alkışlıyorum. Bu muhteşem eserinizde tabiki listemin baş köşesinde. Saygı,selam ve muhabbetlerimi arz ediyorum.
Bu şiir ile ilgili 20 tane yorum bulunmakta