ESKİMİŞİM BEN
Kırk yılda bir kere, baktım aynaya
Ey vah ki ne ey vah, eskimişim ben
Altmış yıl tükettim, güle oynaya
Geçmişten eser yok, eskimişim ben
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Yaşamla konuşmak kimi süreçler zor sözcükler taşıyor elbet...Kutluyor,saygılar sunuyorum...
çok güzel aynalar yalan söylemiyor elbette. ama kalem döktürüyor birikmiş onca gözlemi deneyimi tek tek yerli yerinde.
Yeni şiir. güzel bir anlatım. Hayatın varlığının sonucu! çok çok tatlı şiir. tam puan +ant.kutluyorum. Çok anlamlı bir şiirdi. Selam olsun
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta