Eskimiş Bir Alışkanlık

Bir sigara yakarım, dumanı ciğerime dert,
Tütün mü dersin, hayat mı, her neyse...
Bağımlıyım işte, itirazım yok buna.
Ama bak, bitince nasıl da fırlatıyorum yere.

​Öylece, ayaklar altında kalsın diye.
Ezilsin, toza karışsın, yok olsun.
İnsan da böyle değil mi efendiler?
Tütene kadar baş tacı,
Kül olunca sokağın ortasında bir yabancı.

​Anlatabildim mi?
Sanmam.
Zaten kim kimi anladı ki bu dünyada,
Bir izmarit kadar kıymetimiz kalmamışken.