Yıkık duvarlar altında kalmış o güzel günlerim.
Sen çocukluk dersin, ben ise sevinçlerim.
En hakikatli duyguların eşiğindeyim.
Mazi bir kenara, ben anıların düşündeyim.
Beton yığınlarının gölgesinde kalmış,
Dalında bahar saklayan çiçekler.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta