Denizin kollarına düşmüş yüzün
Salınarak gelir bana
İki dudaklarından dökülen sözün
Huzur verirdi bu cana
Parke taşlarında bıraktım yalnızlığımı
Vakit gelip son olmadan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




TEBRİKLER GÜZEL BİR PAYLAŞIMDI KALEMİNİZ DAİM OLSUN SAYGILAR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta