Eskiden, senin üzerinde durduğu gibi hiç kimsede durmayan onca söz, şimdilerde sana o kadar çok yabancı ki; anlatırken dilimden, dinimden uzaklaşırım diye korkuyorum! Her şeye ve herkese bir cevabı olan lügatım, konu sen olunca, sessiz bir gemi gibi boğuldukça boğuluyor figanımda… Kirli hudutlardan geçtin sen! Kirli denizlerde yıkanıp dökündün! Masumiyetini yitirdin! Şimdi gelsen, ‘’kölem’’ olsan, ‘’efendim!’’ desen, nafile! Çünkü dönüp laf vermem artık gafile!
CENGİZ İNCEER I PORTAKAL AĞACI KİTABINDAN
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta