Eskiden, senin üzerinde durduğu gibi hiç kimsede durmayan onca söz, şimdilerde sana o kadar çok yabancı ki; anlatırken dilimden, dinimden uzaklaşırım diye korkuyorum! Her şeye ve herkese bir cevabı olan lügatım, konu sen olunca, sessiz bir gemi gibi boğuldukça boğuluyor figanımda… Kirli hudutlardan geçtin sen! Kirli denizlerde yıkanıp dökündün! Masumiyetini yitirdin! Şimdi gelsen, ‘’kölem’’ olsan, ‘’efendim!’’ desen, nafile! Çünkü dönüp laf vermem artık gafile!
CENGİZ İNCEER I PORTAKAL AĞACI KİTABINDAN
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta