Eskiden yükseklerdeydi gönlüm,
Şimdi indi düze.
Eskiden ataşlarda yanardı yüreğim,
Şimdi söndü küllendim.
Eskiden ağız dolusuydu gülmelerim,
Şimdi sade bir tebessüm,
Eskiden ele avuca sığmaz,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Eskiden, eskiden, eskiden. Eskidendi onlar desem, hiç bir şeyi kurgulamadım yaşamım boyunca yani yaşamım bana ait olmadı. Kim bilir belkide böylesi daha iyiydi. En azından mutlu olduğunuz anların kıymetini daha iyi anlıyorsunuz.
Hani spontan replikler gibi.
Özeleştiri şiiri olmuş.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta