Eskiden çok güzeldik çok
Eksilmeyi bilmeden
Yarım yarım olsa da herşey
Birbirimize sarılarak tamamlanırdı yokluklar
Hele akşam sofralarında ne doyumsuz tatlar yaşardık
Sofrada dumanı huzur veren yayla çorbasıyla
Susam kokulu çıtır pideler elden ele şefkat yayarken
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta