Eskiden bu dilsiz sessizliği hayalinle bölüşürdüm,
Yokluğunda gölgene sarılır, derdimi ona anlatırdım.
Lakin o son gece her şey tersine döndü;
Sanki günahmışım gibi, hayalin bile ellerini çekti benden.
Senden kalan son sığınaktı o, son vefalı yalanım;
Şimdi o da senin gibi firari, o da senin gibi ihanet içinde...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta