Çok eskiden sık sık otobüs yolculuğu yapardım...
Ve her seferinde cam kenarında yolculuk için saatlerce tartışırdım,
sonunda alırdım da biletimi...
Hava karardığında yanağımı cama yaslar o zamana kadar yaptığım geçmişteki hatalarımı,
sevenlerimi,
sevdiklerimi,
giderken hemen geliyorum deyip te,
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta