Eskiden olsa çocuklar misali şendim
Tembellikten yürümeye bile üşendim
Anladım en büyük ve tek engelim kendim
Göklere kanat vurur uçardım eskiden
Çok uğraşsamda değişemem ki ben buyum
Ortama ayak uydurup gösteririm uyum
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta