Küçükken, etraf daha bir kalabalık geliyor insana.
Sokaklar daha büyük, caddeler daha geniş.
Bayramlar daha neşeli ve sevinçli,
İnsanlar, insanlar insan gibi.
Çocuklarda ben ne zaman büyüyecem endişesi.
Kimisinin elinde ise gençlik resimleri.
Kimisi yakar tüm gemileri.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta