çok acımasızdı çoook...
gece gündüz düşündürdü
olur olmaz her şeye koşturdu
aç susuz demedi, mesaiye bıraktı
boş durdurmadı boşa çalıştırdı
yan gelip yatmaya kendini alıştırdı
ve...dayanamadı iflas etti,eskidi artık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Her devir bir öncesini bu sözle anar.Kaçınılmaz bu.Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta